Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë, një çift konsiderohet jopjellor kur nuk arrijnë ngjizjen pas një viti kontakti të shpeshtë seksual pa përdorimin e kontracepsionit. IVF nuk është gjithmonë metoda e parë e riprodhimit të asistuar që ndjek një çift. Teknika të tjera, më pak invazive, mund të paraprijnë, në varësi të shkakut të infertilitetit.
Në rast se sperma është normale si dhe kontrolli hormonal, ekografia dhe histerosalpingografia e gruas, specialisti sugjeron marrëdhënie fizike të planifikuara mes partnerëve ose mund të rekomandojë inseminim intrauterin.
Kjo metodë mund të kombinohet me marrjen e medikamenteve, herë nga goja dhe herë në formën e preparateve injektuese nënlëkurore. Dozat e barnave janë sa më të vogla, që të mos rigjenerohen më shumë se 2-3 folikula, për të shmangur shtatzënitë e shumëfishta.
Nëse ka ndonjë lloj anomalie anatomike në sistemin riprodhues të gruas dhe nuk ka asnjë mënyrë për ta trajtuar atë (p.sh. mungojnë/bllokuar tubat fallopiane), mjeku do të rekomandojë metodën IVF.
Nëse problemi është numri i ulët i spermës dhe/ose lëvizshmëria e ulët, zgjedhja e një procedure riprodhuese të asistuar të teknologjisë së lartë, si IVF me injeksion intraokular të spermës (ICSI) mund t'i japë çiftit mundësinë më të mirë për të pasur një fëmijë të shëndetshëm.
Para çdo trajtimi duhet të bëhet një diagnozë e qartë. Diagnoza e infertilitetit vendoset nga mjeku specialist. Për të zgjedhur strategjinë e duhur terapeutike, të gjitha të dhënat duhet të peshohen me kujdes dhe çifti të udhëhiqet, me ndihmën e tij, në një vendim të matur dhe të pastër.
Faktorë të tillë si mosha e gruas dhe mundësitë financiare të çiftit duhen marrë seriozisht, pasi diagnostikimi dhe trajtimi i infertilitetit ndonjëherë mund të marrë kohë dhe të kushtueshme.
*Përmbajtja në këtë blog nuk synon si zëvendësim për këshilla, diagnozë ose trajtim profesional mjekësor. Gjithmonë kërkoni këshillën e ofruesve të kualifikuar të kujdesit shëndetësor për pyetjet që mund të keni në lidhje me kushtet mjekësore.
