PËRZGJEDHJA GJINORE NË FERTILIZIM EKZOSOMIK

7 gusht 20223′ lexim

Shumica e prindërve do të ishin të lumtur të kishin një foshnjë pavarësisht gjinisë, djalë apo vajzë. Megjithatë, për arsye të ndryshme, disa preferojnë fort njërën gjini mbi tjetrën. Shohim se kjo ndodh, për shembull, për arsye kulturore ose kur një familje ka tashmë disa fëmijë të së njëjtës gjini dhe thjesht dëshiron të arrijë larmi gjinore.

Kjo nuk është diçka e re. Njerëzit janë përpjekur ta kontrollojnë gjininë e fëmijëve të ngjizur shumë kohë përpara shfaqjes së fekondimit in vitro. Për shembull, disa besojnë se marrëdhënia në një mënyrë të caktuar do ta kontrollojë gjininë e pasardhësve. Kjo ide duket se mbështetet nga fakti që kromozomi X (femëror) ose Y (mashkullor) nga spermatozoidi përcakton gjininë e embrionit (veza ose oociti mbart gjithmonë një kromozom X). Meqë kromozomi Y është më i vogël dhe rrjedhimisht më i lehtë se kromozomi X, disa besojnë se kjo u lejon spermatozoidëve që mbartin kromozomin Y të notojnë më shpejt. Në praktikë, ky ndryshim është shumë i vogël për të pasur rëndësi dhe teknika të tilla nuk prodhojnë thelbësisht më shumë foshnja të njërës apo tjetrës gjini nga sa do të pritej ndryshe. Teknikat e zgjedhjes së gjinisë që bazohen në ndryshimet e shpejtësisë së notit të spermatozoidëve nuk janë shumë efektive.

Megjithatë, me fekondimin in vitro kemi mundësinë të ekzaminojmë përbërjen gjenetike të një embrioni. Mund t'i kontrollojmë embrionet në kulturë për sëmundje që trashëgohen përmes kromozomeve (defekte të një gjeni të vetëm), si për shembull fibroza kistike. Më pas në mitër transferohen vetëm ato embrione që nuk e kanë gjenin që mbart sëmundjen. Mund të kontrollojmë gjithashtu numrin e kromozomeve në çdo embrion dhe të transferojmë vetëm ata me numër normal. Shpresohet që kjo qasje të rrisë normat e suksesit të fekondimit in vitro për çdo transferim, duke eliminuar transferimin e embrioneve jo të qëndrueshëm. Këto analiza gjenetike njihen zakonisht si PGD ose PGS (diagnoza ose skriningu gjenetik paraimplantues).

PGD dhe PGS zbulojnë gjithashtu gjininë e embrionit, duke bërë të mundur zgjedhjen e gjinisë. Embrionet femërore kanë dy kromozome X (një nga secili prind), ndërsa embrionet mashkullore kanë një kromozom X nga nëna dhe një kromozom Y nga babai. Transferimi vetëm i embrioneve të njërës gjini do ta rrisë ndjeshëm mundësinë që fëmijët që do të lindin të jenë të asaj gjinie. Kjo është një teknikë shumë efektive për zgjedhjen e gjinisë.

Për të mësuar më shumë rreth zgjedhjes së gjinisë, kontaktoni Qendrën e Mjekësisë Riprodhuese dhe Mjekësisë Fetale - Dr. Alexandros Traianos për një konsultë.

RRETH MJEKUT

Dr. Aleksandros Traianos

Gjinekolog · Specialist i Mjekësisë Riprodhuese dhe Mjekësisë së Embrionit

Mbështet ekselencën shkencore në praktikën klinike dhe njeh mundësitë që ofrojnë metodat bashkëkohore të riprodhimit për çiftet që dëshirojnë të kenë fëmijën e tyre.

Profili i tij

Përmbajtja e artikullit ka karakter informues dhe nuk zëvendëson ekzaminimin dhe këshillën mjekësore.

Të gjithë artikujt

Pyetjet që na bëhen më shpesh.

Infertiliteti përcaktohet si dështimi për të arritur shtatzëni pas një viti (ose 6 muajsh, nëse bëhet fjalë për një grua mbi 35 vjeç) me marrëdhënie seksuale normale dhe të rregullta. Me fjalë të tjera, kur kalon një vit pa u shtatzënuar gruaja, çifti duhet t'i drejtohet mjekut të tyre kurues, në mënyrë që të përcaktohet shkaku që pengon arritjen e shtatzënisë dhe më pas ky shkak të trajtohet. Megjithatë, të gjithë duhet të jemi të ndërgjegjësuar dhe të mos harrojmë se faktori i moshës është më kritiku për pjellorinë e gruas dhe se qasja e individualizuar ndaj çdo çifti përbën «çelësin e artë» që zgjidh problemin.

Sigurisht që jo. Në rreth një të tretën e rasteve, infertiliteti i detyrohet gruas (faktori femëror), ndërsa në një të tretën e rasteve i detyrohet burrit (faktori mashkullor). Në të tretën e mbetur i detyrohet të dyve (si burrit ashtu edhe gruas) ose madje edhe faktorëve të panjohur.

• alkooli • substancat narkotike • toksinat mjedisore, përfshirë pesticidet dhe plumbin • pirja e duhanit • problemet shëndetësore • barnat • radioterapia dhe kimioterapia • mosha

Në përgjithësi, specialistët bien dakord se fakti që një çift ka tashmë një fëmijë mund të konsiderohet si një dëshmi se, në parim, nuk ekziston ndonjë problem infertiliteti. Është si një test i vogël që është kryer dhe tregon se “ia kanë dalë” të paktën një herë. Nga ana tjetër, megjithatë, duhet të dimë se ndërkohë gjërat mund të kenë ndryshuar dhe mund të jetë krijuar ndonjë problem (p.sh. burri mund të ketë kaluar ndonjë inflamacion që ndikon në cilësinë e spermës së tij, ose mund të ketë ndodhur diçka që ndikon në fertilitetin femëror: një inflamacion, një ndërhyrje kirurgjikale gjinekologjike, një abort etj.). Prandaj, në çdo rast, nëse kalon një periudhë e arsyeshme (një vit) dhe një çift nuk arrin të realizojë një shtatzëni, atëherë, me ndihmën e mjekut të tij, duhet të hetojë nëse ka pasur ndonjë problem që shkakton infertilitet.

Normat e suksesit ndryshojnë në çdo Qendër të Fertilizimit In Vitro. Faktorë shumë të rëndësishëm janë gjithashtu mosha e gruas, nivelet e hormoneve të saj dhe, sigurisht, sperma e bashkëshortit. Në përgjithësi, normat variojnë rreth 45% ose edhe pak më shumë për gratë deri në 35 vjeç.

Numri i cikleve të trajtimit të cilave mund t’i nënshtrohet një grua nuk është i përcaktuar. Është e sigurt se në vendin tonë ka obstetër-gjinekologë të nivelit të lartë dhe qendra të organizuara për trajtimin e infertilitetit, të cilat ofrojnë shërbime mjekësore të shkëlqyera në këtë nivel. Për sa kohë që ekzistojnë indikacione të sakta (p.sh. vezore që i përgjigjen trajtimit të stimulimit, endometër me cilësi të mirë, etj.), shkalla e suksesit — veçanërisht me përdorimin e teknikave më të reja dhe të barnave bioteknologjike, të cilat paraqesin bioaktivitet të rritur krahasuar me barnat konvencionale nga urina — arrin në mënyrë kumulative afërsisht 65%-70% pas 4 cikleve të trajtimit.

Mbledhja e ovociteve zgjat 10-15 minuta, nuk është e dhimbshme, kryhet nën sedacion dhe pas përfundimit të procedurës mund të ktheheni në aktivitetet tuaja.

Lidhja e barnave të fekondimit in vitro me rrezikun e shfaqjes së kancerit përbën shqetësimin më të madh të grave që përfshihen në këto programe. Megjithatë, një numër i madh referencash bibliografike, të mbledhura nga studime shkencore të besueshme dhe të publikuara në revista mjekësore të njohura në mbarë botën, janë qetësuese dhe nuk e konfirmojnë këtë shqetësim.

Në Qendrën e Mjekësisë Riprodhuese të Dr. Traianos ofrojmë shërbime të krioruajtjes së vezëve/spermës për të gjithë ata që kanë një arsye personale ose mjekësore dhe kanë nevojë për këtë shërbim. Përdorim teknikën më bashkëkohore të vitrifikimit në ngrirjen e spermës dhe të vezëve.

Hapi i parë është një bisedë.

Pyetjet që na bëhen më shpesh.

Kur konsiderohet se një çift është infertil?

A është infertiliteti vetëm problem femëror?

Çfarë e rrit rrezikun e infertilitetit mashkullor?

Kam bërë tashmë një fëmijë, por tani po has vështirësi të ngelem shtatzënë përsëri. A mund të ketë lindur ndonjë problem tek unë ose tek partneri im?

Cila është shkalla e suksesit të fekondimit in vitro?

Sa herë mund t'i nnështrohet një grua fertilizimit in vitro?

A është e dhimbshme mbledhja e vezëve?

A mund të më shkaktojnë kancer barnat e fekondimit in vitro?

A mund t'i ngrij vezët e mia ose spermën time?