
Tremujori i parë
Translucenca nukale
- Kur kryhet11 javë dhe 1 ditë deri në 13 javë dhe 6 ditë
- CRL45mm – 84mm
Ky ekzaminim me ultratinguj kryhet nga 11 javë dhe 1 ditë deri në 13 javë dhe gjashtë ditë (CRL 45 mm – 84 mm). Zakonisht kryhet në mënyrë transabdominale, por në disa raste mund të jetë e nevojshme që ekzaminimi të kryhet në mënyrë transvaginale.
Ekzaminimi në detajeQëllimet e ekzaminimit ekografik
- Përcaktohet saktë mosha e shtatzënisë
- Kjo është veçanërisht e rëndësishme për gratë që nuk mund të kujtojnë datën e menstruacionit të tyre të fundit, kanë cikël menstrual të çrregullt, ose që kanë mbetur shtatzënë gjatë ushqyerjes me gji ose menjëherë pas ndërprerjes së pilulës kontraceptive. Ne masim madhësinë e fetusit dhe, në bazë të kësaj, llogarisim datën e mundshme të lindjes (40 javë).
- Vlerësimi i rrezikut për sindromën Down dhe anomali të tjera kromozomike
- Çdo grua duhet të marrë një vlerësim të rrezikut të saj individual për këtë shtatzëni. Kjo llogaritet duke marrë parasysh moshën e nënës, matjen e dy hormoneve në gjakun e saj (PAPP-A dhe β-gonadotropina korionike e lirë) dhe 4 tregues ekografikë, që janë: translucenca nukale (lëngu pas qafës së fetusit), e cila është edhe treguesi më i rëndësishëm, kocka nazale, rrjedha e gjakut në anën e djathtë të zemrës së fetusit (në valvulën trikuspidale) dhe rrjedha e gjakut në duktusin venoz të fetusit (një enë e vogël gjaku në mëlçinë e tij). Prindërit do të marrin këshillim të plotë lidhur me rëndësinë e këtij rreziku dhe opsionet e ndryshme për testime të mëtejshme.
- Diagnostikimi i shtatzënisë së shumëfishtë
- Rreth 2% e ngjizjeve natyrale dhe 10% e ngjizjeve me IVF çojnë në shtatzëni të shumëfishtë. Ekografia mund të përcaktojë nëse të dy fetuset zhvillohen normalisht dhe nëse foshnjat ndajnë të njëjtën placentë, gjë që mund të çojë në probleme gjatë shtatzënisë. Në raste të tilla, do të ishte e këshillueshme që shtatzënia të monitorohej më nga afër.
- Diagnostikimi i disa anomalive të mëdha kongjenitale
- Anomali të rëndësishme mund të jenë të dukshme në këtë moshë gestacionale, por ekografia e javës së 20-të është gjithashtu e domosdoshme.
- Diagnostikimi i ndërprerjes së hershme të shtatzënisë (shtatzëni e ngrirë)
- Fatkeqësisht, te 2% e grave që paraqiten për ekografinë e translucencës nukale konstatohet se fetusi ka vdekur, shpesh disa javë më parë dhe pa asnjë paralajmërim. Çiftet do të marrin këshillim të plotë lidhur me shkaqet e mundshme të këtij problemi dhe opsionet për hapat e mëtejshëm që mund të jenë të nevojshëm.
- Llogaritja e rrezikut për preeklampsi dhe kufizim të rritjes intrauterine të fetusit
- Te të gjitha pacientet, në fund të ekzaminimit do të matet me ultratinguj rrjedha e gjakut në arteriet uterine të nënës, me ekzaminimin Doppler. Rezultati i këtij ekzaminimi mund të na tregojë se cilat gra janë në rrezik të shtuar për të zhvilluar preeklampsi, kryesisht para javës së 34-të, si edhe cilat fetuse janë në rrezik të shfaqin vonesë të rritjes së tyre, kryesisht në tremujorin e tretë.
- Llogaritja e rrezikut për lindje të parakohshme
- Tek të gjitha pacientet, në fund të ekzaminimit, nëse e dëshirojnë, do të matet në mënyrë transvaginale gjatësia e qafës së mitrës. Dihet se gjatë shtatzënisë qafa e mitrës duhet të jetë e gjatë dhe e mbyllur. Te gratë që gjatë ekzaminimit kanë qafë të shkurtër të mitrës, rritet rreziku i lindjes së parakohshme. Trajtimi në këtë rast varet nga natyra e problemit.
Rrezik i personalizuar për sindromën Down
Shumica dërrmuese e foshnjave janë normale. Megjithatë, të gjitha gratë, pavarësisht nga mosha e tyre, kanë një rrezik të vogël që të lindë një fëmijë me aftësi të kufizuar fizike dhe/ose mendore. Në disa raste, anomalitë shkaktohen nga një anomali kromozomike, siç është sindroma Down.
Mënyra e vetme për të ditur me siguri nëse fetusi ka një anomali kromozomike është përmes një ekzaminimi diagnostik invaziv, si marrja e vileve korionike (CVS) ose amniocenteza. Megjithatë, këto teste mbartin rrezikun e abortit spontan në masën rreth 1%.
Ju takon juve dhe partnerit tuaj të vendosni nëse rreziku që fetusi të ketë anomali kromozomike është mjaftueshëm i lartë për të justifikuar testimin invaziv. Si udhëzim, një ekzaminim invaziv zakonisht ofrohet nëse rreziku për sindromën Down është 1 në 300 ose më i lartë.
Metoda më e saktë për vlerësimin e rrezikut që fetusi të ketë sindromën Down kryhet nga java e 11-të deri në javën e 14-të të shtatzënisë dhe varet nga sa vijon:
- Mosha e nënës
- Sasia e lëngut pas qafës së fetusit (translucenca nukale)
- Prania ose mungesa e kockës nazale fetale
- Ritmi kardiak fetal
- Rrjedhën e gjakut përmes valvulës trikuspidale të zemrës së fetusit
- Rrjedhën e gjakut përmes duktusit venoz në mëlçinë fetale
- Prania ose mungesa e çfarëdo anomalie strukturore
- Niveli i dy hormoneve (β-hCG e lirë dhe PAPP-A) në gjakun e nënës
Pas ekografisë, në bazë të të gjithë faktorëve të mësipërm, rreziku i vlerësuar për sindromën Down do të diskutohet me ju. Vetëm ju mund të vendosni nëse dëshironi t’i nënshtroheni një ekzaminimi diagnostik invaziv. Pavarësisht nëse keni vendosur apo jo të kryhet një ekzaminim invaziv, rekomandohet një ekografi e detajuar në javën e 20-të për kontrollin e anomalive strukturore te fetusi.







