
KONTROLLI PRENATAL PËR SINDROM DOWN
Me kontrollin prenatal për sindromën Down përpiqemi të shqyrtojmë nëse fetusi e paraqet këtë sindromë, sa më herët që të jetë e mundur gjatë shtatzënisë.
Me testet e skriningut nuk marrim një përgjigje përfundimtare në pyetjen nëse fetusi ka sindromën Down, por një vlerësim të gjasave që kjo të ndodhë. Nëse këto gjasa gjykohen relativisht të larta, atëherë mund të rekomandohet kontroll i mëtejshëm me të ashtuquajturat teste diagnostike. Këto teste na japin një rezultat të qartë, pra përgjigjja që marrim është: fetusi ka sindromën Down ose nuk e ka. Procedura e këtyre testeve përfshin marrjen e materialit gjenetik të fetusit përmes amniocentezës ose biopsisë së vileve koriale. Ky material ekzaminohet dhe nxirren përfundimet përkatëse.
[caption id="attachment_3669" align="alignnone" width="1024"]
Gjatë shtatzënisë, në gjakun e nënës së ardhshme nuk gjendet vetëm ADN-ja e saj, por edhe ajo e fetusit, e cila gjithashtu qarkullon e lirë. Kjo ADN fetale quhet jashtëqelizore . Me metoda analize mund të nxjerrim përfundime për gjininë e fetusit, grupin Rhesus dhe nëse fetusi vuan nga:[/caption]
- Sindroma Down (Trizomia 21)
- Trizomia 18
- Trizomia 13
Testi i ADN-së fetale nga gjaku i nënës mund të përdoret nga nënat e ardhshme që nuk kanë faktorë të veçantë rreziku dhe duan të dinë sa e mundshme është që fetusi i tyre të preket nga një prej trizomive më të zakonshme, pa e marrë rrezikun e abortit spontan që mbartin CVS dhe amniocenteza.
Mbështet ekselencën shkencore në praktikën klinike dhe njeh mundësitë që ofrojnë metodat bashkëkohore të riprodhimit për çiftet që dëshirojnë të kenë fëmijën e tyre.
Profili i tijPërmbajtja e artikullit ka karakter informues dhe nuk zëvendëson ekzaminimin dhe këshillën mjekësore.
