RIPRODHIMI I ASISTUAR KONTROLLI I PJELLORISË – GRUAJA

KONTROLLI I ANATOMIS SË MITRAVE

30′ takim

PËRMBAJTJA

Përshkrimi
Pyetje të shpeshta
Artikuj të ngjashëm

Rezervoni një takim

Diskutoni rastin tuaj me mjekun dhe shihni cilat janë hapat e ardhshëm.

Mjedisi i mitrës luan një rol shumë të madh në procesin e fekondimit dhe kontrolli i tij i hollësishëm është i domosdoshëm përpara se të nxjerrim përfundime për shkaqet e mundshme të infertilitetit. Problemet e mundshme që mund të hasim gjatë këtij kontrolli janë:

Anomali kongjenitale të mitrës (p.sh. septum i mitrës, mitër bikornuate)
Anomali të fituara të mitrës (p.sh. ngjitje të endometrit)
Polipe, fibroide, adenomiozë

Të gjitha sa më sipër mund të lidhen me vështirësi për të arritur shtatzëninë ose me aborte spontane. Për diagnostikimin e tyre përdorim një ose më shumë nga ekzaminimet e mëposhtme:

Ekografia gjinekologjike: ekografia gjinekologjike transvaginale e organeve gjenitale të brendshme ofron një pamje të menjëhershme dhe pa dhimbje të mitrës. Vitet e fundit përdorim një formë më të ndjeshme ekografie, ekografinë gjinekologjike 3D (tredimensionale), e cila na lejon të diagnostikojmë me saktësi të madhe anomalitë kongjenitale të mitrës dhe praktikisht ka zëvendësuar -për këtë qëllim- rezonancën magnetike.

Histeroskopia: është një ekzaminim i thjeshtë gjatë të cilit një kamerë futet në zgavrën e mitrës përmes qafës së mitrës, ndërsa gruaja është nën sedacion. Me përdorimin e një burimi të përshtatshëm drite, kemi mundësinë të shohim brendësinë e mitrës në një ekran.

Hidro-ekografia: është një metodë imazherie më e re që kombinon ekografinë klasike gjinekologjike (ose edhe ekografinë tredimensionale) me përdorimin e ujit (më saktë, të solucionit fiziologjik) brenda mitrës. Gjatë këtij ekzaminimi, solucioni fiziologjik ndihmon që ta shohim qartë brendësinë e mitrës dhe të diagnostikojmë nëse ka apo jo polip. Në këtë mënyrë, mund të shmangim një histeroskopi potencialisht të panevojshme.

PYETJE TË SHPESHTA

Çfarë pyesin shpesh pacientët

01Çfarë janë Fibromat?

Fibroidet e mitrës janë rritje të forta, jo kanceroze, që formohen nga muskujt e lëmuar të mitrës. Ato mund të shfaqen brenda mitrës, në murin e saj ose në sipërfaqen e jashtme. Madhësitë e tyre ndryshojnë, nga shumë të vogla deri në mjaft të mëdha, dhe mund të jenë të vetme ose të shumëfishta.

02Si Ndikojnë Fibromat në Pjellori?

Ndikimi i fibroideve në fertilitet varet nga madhësia, vendndodhja dhe numri i tyre. Në shumë raste, gratë me fibroide të vogla nuk hasin asnjë problem në përpjekjen e tyre për të ngjizur. Megjithatë, në raste të tjera, fibroidet mund ta vështirësojnë fertilitetin për arsyet e mëposhtme: - Pengimi i implantimit: Nëse fibroidet ndodhen në brendësi të mitrës (fibroide submukoze), ato mund të ndikojnë në implantimin e vezës së fekonduar. - Bllokimi i tubave të Fallopit: Fibroidet që ndodhen pranë tubave mund t'i bllokojnë ato, duke penguar spermatozoidët të arrijnë te veza ose vezën e fekonduar të arrijë në mitër. - Ndryshime në morfologjinë e mitrës: Fibroidet e mëdha ose të shumëfishta mund ta ndryshojnë formën e mitrës, duke e vështirësuar shtatzëninë.

NGA BLOGU

Artikuj të ngjashëm

Të gjithë artikujt

RRETH MJEKUT

Dr. Aleksandros Traianos

Gjinekolog · Specialist i Mjekësisë Riprodhuese dhe Mjekësisë së Embrionit

Mbështet ekselencën shkencore në praktikën klinike dhe njeh mundësitë që ofrojnë metodat bashkëkohore të riprodhimit për çiftet që dëshirojnë të kenë fëmijën e tyre.

Profili i tij

Informacioni ka karakter informues dhe nuk zëvendëson ekzaminimin dhe këshillën mjekësore.

Të gjitha shërbimet

Pyetjet që na bëhen më shpesh.

Infertiliteti përcaktohet si dështimi për të arritur shtatzëni pas një viti (ose 6 muajsh, nëse bëhet fjalë për një grua mbi 35 vjeç) me marrëdhënie seksuale normale dhe të rregullta. Me fjalë të tjera, kur kalon një vit pa u shtatzënuar gruaja, çifti duhet t'i drejtohet mjekut të tyre kurues, në mënyrë që të përcaktohet shkaku që pengon arritjen e shtatzënisë dhe më pas ky shkak të trajtohet. Megjithatë, të gjithë duhet të jemi të ndërgjegjësuar dhe të mos harrojmë se faktori i moshës është më kritiku për pjellorinë e gruas dhe se qasja e individualizuar ndaj çdo çifti përbën «çelësin e artë» që zgjidh problemin.

Sigurisht që jo. Në rreth një të tretën e rasteve, infertiliteti i detyrohet gruas (faktori femëror), ndërsa në një të tretën e rasteve i detyrohet burrit (faktori mashkullor). Në të tretën e mbetur i detyrohet të dyve (si burrit ashtu edhe gruas) ose madje edhe faktorëve të panjohur.

• alkooli • substancat narkotike • toksinat mjedisore, përfshirë pesticidet dhe plumbin • pirja e duhanit • problemet shëndetësore • barnat • radioterapia dhe kimioterapia • mosha

Në përgjithësi, specialistët bien dakord se fakti që një çift ka tashmë një fëmijë mund të konsiderohet si një dëshmi se, në parim, nuk ekziston ndonjë problem infertiliteti. Është si një test i vogël që është kryer dhe tregon se “ia kanë dalë” të paktën një herë. Nga ana tjetër, megjithatë, duhet të dimë se ndërkohë gjërat mund të kenë ndryshuar dhe mund të jetë krijuar ndonjë problem (p.sh. burri mund të ketë kaluar ndonjë inflamacion që ndikon në cilësinë e spermës së tij, ose mund të ketë ndodhur diçka që ndikon në fertilitetin femëror: një inflamacion, një ndërhyrje kirurgjikale gjinekologjike, një abort etj.). Prandaj, në çdo rast, nëse kalon një periudhë e arsyeshme (një vit) dhe një çift nuk arrin të realizojë një shtatzëni, atëherë, me ndihmën e mjekut të tij, duhet të hetojë nëse ka pasur ndonjë problem që shkakton infertilitet.

Normat e suksesit ndryshojnë në çdo Qendër të Fertilizimit In Vitro. Faktorë shumë të rëndësishëm janë gjithashtu mosha e gruas, nivelet e hormoneve të saj dhe, sigurisht, sperma e bashkëshortit. Në përgjithësi, normat variojnë rreth 45% ose edhe pak më shumë për gratë deri në 35 vjeç.

Numri i cikleve të trajtimit të cilave mund t’i nënshtrohet një grua nuk është i përcaktuar. Është e sigurt se në vendin tonë ka obstetër-gjinekologë të nivelit të lartë dhe qendra të organizuara për trajtimin e infertilitetit, të cilat ofrojnë shërbime mjekësore të shkëlqyera në këtë nivel. Për sa kohë që ekzistojnë indikacione të sakta (p.sh. vezore që i përgjigjen trajtimit të stimulimit, endometër me cilësi të mirë, etj.), shkalla e suksesit — veçanërisht me përdorimin e teknikave më të reja dhe të barnave bioteknologjike, të cilat paraqesin bioaktivitet të rritur krahasuar me barnat konvencionale nga urina — arrin në mënyrë kumulative afërsisht 65%-70% pas 4 cikleve të trajtimit.

Mbledhja e ovociteve zgjat 10-15 minuta, nuk është e dhimbshme, kryhet nën sedacion dhe pas përfundimit të procedurës mund të ktheheni në aktivitetet tuaja.

Lidhja e barnave të fekondimit in vitro me rrezikun e shfaqjes së kancerit përbën shqetësimin më të madh të grave që përfshihen në këto programe. Megjithatë, një numër i madh referencash bibliografike, të mbledhura nga studime shkencore të besueshme dhe të publikuara në revista mjekësore të njohura në mbarë botën, janë qetësuese dhe nuk e konfirmojnë këtë shqetësim.

Në Qendrën e Mjekësisë Riprodhuese të Dr. Traianos ofrojmë shërbime të krioruajtjes së vezëve/spermës për të gjithë ata që kanë një arsye personale ose mjekësore dhe kanë nevojë për këtë shërbim. Përdorim teknikën më bashkëkohore të vitrifikimit në ngrirjen e spermës dhe të vezëve.

Rezervoni një takim

Çfarë pyesin shpesh pacientët

Artikuj të ngjashëm

Hapi i parë është një bisedë.

Pyetjet që na bëhen më shpesh.

Kur konsiderohet se një çift është infertil?

A është infertiliteti vetëm problem femëror?

Çfarë e rrit rrezikun e infertilitetit mashkullor?

Kam bërë tashmë një fëmijë, por tani po has vështirësi të ngelem shtatzënë përsëri. A mund të ketë lindur ndonjë problem tek unë ose tek partneri im?

Cila është shkalla e suksesit të fekondimit in vitro?

Sa herë mund t'i nnështrohet një grua fertilizimit in vitro?

A është e dhimbshme mbledhja e vezëve?

A mund të më shkaktojnë kancer barnat e fekondimit in vitro?

A mund t'i ngrij vezët e mia ose spermën time?