FEKOLLIM IN VITRO (IVF) ME Stimulim (PERDORIMI I BARNAVE)

Për shumë çifte me probleme fertiliteti, fekondimi in vitro (in vitro fertilization – IVF) është zgjidhja më e mirë për arritjen e shtatzënisë. Mund të zbatohet për trajtimin e shkaqeve të ndryshme të infertilitetit, si probleme të lehta të spermës, endometrioza, dëmtimet e tubave të Fallopit ose infertiliteti i pashpjeguar. Gjatë procedurës së fekondimit klasik in vitro, vezët fekondohen nga spermatozoidet në mjedisin e laboratorit (në vend të tubave të Fallopit të gruas). Fekondimi mund të arrihet ose me procedurën e fekondimit klasik in vitro (IVF), ose me metodën e mikrofekondimit (Intra-cytoplasmic sperm injection – ICSI).

Historia e IVF

Robert G. Edwards do të bëhej biologu më i famshëm i kohës së tij kur njoftoi, më 25 korrik 1978, lindjen e Louise Brown, «fëmijës së parë të provëzës», në Angli, së bashku me kirurgun obstetër Patrick Steptoe dhe maminë Jane Purdie .Që atëherë, zhvillimet kanë qenë të vrullshme: ndodh një revolucion kur në vitin 1992 njoftohet mikrofekondimi i suksesshëm me injektim intracitoplazmatik të spermatozoidit (ICSI) (Palermo) dhe variantet e tij, MESA (Silber & Asch, 1992) dhe TESE (Schoyssman, 1993). Faktori mashkullor i infertilitetit konsiderohet se praktikisht është eliminuar.Në Greqi, fëmija i parë me metodën e fekondimit in vitro lindi më 20 janar 1982 dhe ishte fëmija i 13-të i provëzës në mbarë botën.

Fazat e fekondimit in vitro – Procedura

Cikli i trajtimit me fekondim in vitro përfshin fazat e mëposhtme:

Hetimi dhe diagnostikimi i infertilitetit

Ekzaminimet paraprake

Stimulimi i vezoreve me mjekim (12-14 ditë), me qëllim zhvillimin e shumë folikulave. Zgjedhim llojin e protokollit bazuar në veçoritë e ciklit të çdo gruaje , moshën, përpjekjet e mëparshme dhe faktorë të tjerë që vlerësojmë

Ndjekja me një seri ekografish dhe përcaktimesh hormonale. Ndjekja bëhet çdo dy – tri ditë me qëllim optimizimin e dozës ditore të medikamenteve dhe me synimin e rezultatit më të mirë të përpjekjes suaj

Nxitja e pjekjes përfundimtare të vezëve (një injeksion i vetëm në mbrëmje). Ditën kur folikulat janë pjekur mjaftueshëm, jepet injeksioni i fundit, i cili do të programojë pjekjen përfundimtare të vezëve dhe ovulacionin

Marrja e vezëve (Mbledhja e vezëve). Marrja e vezëve nga vezoret bëhet në rrugë transvaginale me punksion dhe udhëheqje të vazhdueshme ekografike. Marrja e vezëve është e shkurtër në kohëzgjatje (10-30 minuta) dhe praktikisht pa dhimbje, sepse kryhet nën sedacion

Marrja e spermës (Mbledhja e spermës). Në rastet e azoospermisë propozohet biopsi testikulare (TESE)

Fekondimi i vezëve nga spermatozoidet. Në këtë fazë laboratorike vezët vihen në kontakt me spermatozoidet. Kur sperma ka parametra normalë, si metodë fekondimi zgjidhet IVF klasike. Në metodën klasike nuk bëhet asnjë ndërhyrje. Për shumë çifte me cilësi të dobët të spermës, ku spermatozoidi nuk arrin ta fekondojë vezën vetë, si metodë trajtimi zgjidhet mikrofekondimi (ICSI- Intracytoplasmic Sperm Injection), i cili lejon fekondimin e suksesshëm të vezëve edhe në raste të vështira oligoastenoteratozoospermie të rëndë. Ditën pasardhëse embriologu kontrollon dhe regjistron përqindjen e vezëve të fekonduara normalisht

Kultivimi i embrioneve Pas fekondimit, embrionet kultivohen në laborator për 2 – 6 ditë, deri në fazën e blastocistit. Ndarja e drejtë e qelizave të tyre është kriter themelor për cilësinë e tyre

Transferimi i embrioneve Përzgjedhja e embrioneve më të mira dhe transferimi i tyre në zgavrën e mitrës . Dy deri në gjashtë ditë pas marrjes së vezëve kryhet transferimi i embrioneve në mitër. Është një procedurë pa dhimbje që nuk kërkon sedacion. Me ndihmën e një kateteri të hollë, embrionet transferohen në zgavrën endometriale

Testi i shtatzënisë (13 ditë pas transferimit të embrioneve me marrje gjaku për përcaktimin e hormonit beta-gonadotropinë korionike)

Konfirmimi i shtatzënisë klinike me ekografi transvaginale (4 javë pas transferimit të embrioneve).

Konfirmimi i shtatzënisë në vazhdim në javën e 12-të të shtatzënisë, pra 10 javë pas transferimit të embrioneve.

Procedura opsionale (në varësi të historisë)

Ngrirja e embrioneve ose e vezëve. Ngrirja lejon ruajtjen e vezëve, të spermatozoideve dhe të embrioneve për një periudhë të zgjatur kohe (pesë vjet ose edhe më shumë). Me zbatimin e metodës së re të ngrirjes ,vitrifikimit, duket se përqindjet e mbijetesës dhe të suksesit të shtatzënisë janë më të larta krahasuar me ngrirjen progresive të kontrolluar

Çelja e asistuar (Assisted Hatching), është një teknikë që zbatohet në laborator dhe lehtëson çeljen e embrionit. Propozohet kur zona pellucida e embrioneve është e trashë ose e fortë, te embrionet e krioruajtura , te gratë me përpjekje të mëparshme të pasuksesshme

Diagnostikimi gjenetik paraimplantues (PGD) për zbulimin e anomalive gjenetike dhe Kontrolli Paraimplantues (PGS) me metodën e re array CGH, në rastet e pacientëve kur konsiderohet i domosdoshëm.